kominek w salonie

Dobór odpowiedniego wkładu kominkowego oraz zabudowy są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania kominka i jego estetycznego wyglądu. Priorytetowe okazują się 3 parametry: przestrzeń do montażu, jak najlepsza ekspozycja ognia oraz rodzaj wkładu kominkowego. Zapraszamy do artykułu!

Kominki traktowane są zwykle jako ogrzewanie w okresach przejściowych (jesień, wiosna) bądź jako uzupełniające ogrzewanie centralne podczas zimy. Często niedocenianą kwestią jest jednak odpowiedni wybór wkładu kominkowego.

Przestrzeń do montażu

Miejsce montażu decyduje o kształcie zabudowy oraz o rodzaju wkładu kominkowego. Możliwa do zagospodarowania przestrzeń wyznacza wielkość kominka i jego formę, którą możesz wprowadzić do swoich wnętrz. Wybór odpowiedniego miejsca montażu to oczywiście nie wszystko. Musisz pamiętać o jednej bardzo ważnej sprawie budowlanej. Między korpusem wkładu a izolacją obudowy zostaw konieczną przerwę, opisaną w instrukcji kominka. Zazwyczaj wynosi ona od 3 do 10 cm.

Prezentacja ognia

Kominek to przede wszystkim kojący blask ognia. Wybierając wkład, musisz mieć na uwadze, by jak najlepiej zaprezentować płomień. Gdy zależy Ci na jak najbardziej estetycznym wyglądzie kominka, kluczowy będzie za to wygląd, rodzaj szyby oraz jej parametry. Ważne jest także wyłożenie wkładu. Musisz przecież pamiętać o fundamentalnej roli kominka, czyli funkcji grzewczej. Kierując się wyłącznie wielkością szyby, możesz popełnić kardynalny błąd, który wpłynie na komfort użytkowania wkładu.

Wybór wkładu to jedno, ale kolejne czynności wiążą się z utrzymaniem czystość szyby tak, by jak najlepiej prezentować ogień. Aby to zapewnić, utrzymaj temperaturę w kominku na poziomie 500° C. Jeśli użyjesz więcej drewna, to uzyskasz więcej ciepła, co przy za dużym wkładzie będzie skutkować przegrzaniem. Odpowiednio, gdy użyjesz za małego załadunku w stosunku do mocy wkładu, szyba będzie częściej i mocniej się brudzić.

Typ wkładu kominkowego

Wkłady kominkowe dzielimy, biorąc pod uwagę materiał, z którego zostały wykonane, czyli w tym przypadku: żeliwo i stal.

a) żeliwo
Żeliwne urządzenia rozróżniamy nadto przez wzgląd na sposób łączenia korpusu. Istnieją wkłady monolityczne z jednego odlewu bądź skręcane z kilku większych elementów żeliwnych, tworzących korpus. W przypadku tego materiału wkład od początku palenia generuje dużą ilość energii, która utrzymuje się przez ok. 3-4 h. Niekiedy, aby zwiększyć efektywność wkładów żeliwnych, producenci stosują wermikulit. Zwiększa on temperaturę w kominku, czystość szyby oraz pozwala na odzyskanie większej ilości ciepła z jednego załadunku.
b) stal
Wkłady kominkowe ze stali wyposażone są w zabezpieczenie przez przepaleniem korpusu w postaci materiałów akumulacyjnych lub izolacyjnych, najczęściej: szamotu i wermikulitu. Najczęściej spotykanymi są wkłady stalowo-szamotowe.  W tym wypadku akumulacja trwa kilka godzin, ok. 4-8 h, a proces generowania ciepła jest równomierny. Dzięki temu idealnie sprawdzają się w nowoczesnych, dobrze wyizolowanych przestrzeniach. Jeśli zdecydujesz się na wkład stalowy, zwróć szczególną uwagę na ich wyłożenie, gdyż zamienniki mają często gorsze właściwości akumulacyjne niż szamot i wtedy będzie to bardzo niepraktyczne rozwiązanie.